Hoe ziet het examen geschiedenis eruit (aantal vragen, jaartallen, kunststromingen)?

1.Hoe verloopt het examen geschiedenis praktisch?

Je legt het examen digitaal af op een examencomputer in het examencentrum in Brussel. Je logt in met een persoonlijke code en sluit af met de knop beëindigen, ten vroegste 15 minuten na de start.^[1]

Voor iedereen staan op de examencomputer woordenboeken, een spellingcheck en een gewone en een wetenschappelijke online rekenmachine. Een rustige examenplaats en eigen draadloze oortjes tegen omgevingsgeluid zijn ook standaard.^[2]

Wat je moet kennen en kunnen, staat in de vakfiche: de leerinhouden, de vaardigheden en een lijst met leermiddelen. Gebruik de fiche die geldt in het jaar van je examen, want nieuwe fiches gaan in op 1 januari. Het digitale proefexamen toont alle vraagtypes, zodat je weet hoe je antwoorden ingeeft. Inhoudelijke vragen staan er niet in.^[3]

Hoeveel vragen je krijgt, hoe lang het examen duurt en hoe de punten verdeeld zijn, kan per richting verschillen. Kijk dat na in de vakfiche van jouw richting, en niet in berichten van andere kandidaten.

2.Hoe ervaren kandidaten het examen geschiedenis? (ervaringstips)

Kandidaten die het examen geschiedenis in de 3de graad aflegden, beschrijven het zo. Dit zijn ervaringen, geen officiële regels: de opbouw kan wijzigen.^[4]

• Veel kandidaten kregen eerst een grote onderzoeksopdracht met heel wat bronnen: teksten, beelden en videofragmenten. Daarna volgden kortere vragen: meerkeuze, sleepvragen en open vragen.
• Sommigen konden na het eerste deel niet meer terug naar die opdracht. Verdeel je tijd dus goed voor je verdergaat.
• Bijna alle vragen werken met bronnen. Pure theorievragen waren er volgens kandidaten maar weinig: je moet de leerstof kunnen toepassen.
• Exacte jaartallen moest bijna niemand kennen, wel de volgorde van gebeurtenissen en welke periode bij welke bron hoort.
• Bij clustervragen krijg je alleen punten als alle onderdelen juist zijn. Dat kostte veel kandidaten punten.
• Velen vonden het een lang examen met weinig tijd over, en duidelijk moeilijker dan geschiedenis in de 2de graad.^[4]

3.Hoe bereid je je voor op geschiedenis? (ervaringstips)

Kandidaten en ouders die al slaagden, geven deze tips:^[4]

• Oefen veel met bronnen: wie maakte de bron, wanneer, met welk doel, en is ze bruikbaar voor de vraag? Oefen ook cartoons en affiches interpreteren.
• Leer geschiedenis als een verhaal en maak een tijdlijn. Dan plaats je bronnen en gebeurtenissen vlotter in de juiste volgorde.
• Antwoord bij open vragen volledig: geef een argument en verwijs naar de bron. Een kort antwoord levert vaak maar een deel van de punten op.
• Leg de vakfiche naast je cursus. Sommige cursussen bevatten veel meer dan nodig, andere missen een onderdeel. Over kunststromingen lees je in de groepen dat je er een beperkt aantal voorbereidt: controleer in de vakfiche hoeveel en welke.
• Documentaires en uitlegvideo's maken de leerstof concreter, zeker als je niet graag lange teksten leest.
• Begin ruim op tijd. Een paar weken is voor de meesten krap, zeker in de 3de graad.^[4]

4.Wat als je niet meteen slaagt?

Slaag je niet meteen, dan is dat geen ramp. Je hebt per vak 3 examenbeurten per kalenderjaar, telkens vernieuwd op 1 januari. Een herkansing plan je in een volgende examenreeks, en bij meerdere pogingen telt je hoogste score. Je bent geslaagd vanaf 50 %.^[5][6]

Heb je minstens 45 %, dan kunnen buispunten je toch laten slagen: voor maximaal 3 vakken, met in totaal niet meer dan 7 buispunten. Ben je niet geslaagd, dan kun je een inzage plannen om je examen te bekijken en te zien waar je punten verloor.^[6]

5.Welk materiaal raden kandidaten aan voor geschiedenis? (ervaringstips)

Dit materiaal wordt in de Facebookgroepen over de Examencommissie het vaakst aangeraden voor geschiedenis. Wij beoordelen zelf de kwaliteit niet: vergelijk altijd met de vakfiche van jouw examenjaar.^[4]

• INzicht (online platform, 3de graad): veel kandidaten gebruiken de cursus met digitale oefeningen en proefexamens en vinden die goed afgestemd op de vakfiche. Meerdere ouders melden dat hun kind ermee slaagde. Kritiek die je soms leest: de cursus is erg uitgebreid, er staat meer in dan de vakfiche vraagt, en enkelen zakten ondanks goede scores op de proefexamens.
• Storia (handboek, Van In): kandidaten noemen het een gestructureerd handboek met veel bronnenonderzoek, dicht bij de vraagstelling op het examen. Meerdere kandidaten slaagden ermee.
• Knoowy (samenvattingen van kandidaten): korte, betaalbare samenvattingen, ook voor geschiedenis in de 3de graad. Kritiek die je soms leest: het is een marktplaats zonder kwaliteitscontrole, met wisselende kwaliteit, en voor geschiedenis soms te beperkt.
• Kom maar op! (samenvattingen): goedkope, overzichtelijke samenvattingen volgens de vakfiche, ook voor de 1ste en 2de graad. Kritiek die je soms leest: er staan soms fouten in en sommigen vinden ze te beperkt als je er alleen mee werkt.
• YouTube (uitlegvideo's en door leden gedeelde playlists): kandidaten gebruiken ze om de leerstof visueler te maken naast een tekstuele cursus.
• ChatGPT en andere AI-tools (app): sommige kandidaten laten er moeilijke leerstof of oefeningen mee uitleggen of laten er oefenvragen mee maken op basis van de vakfiche. Let op: AI maakt fouten en is geen betrouwbare bron voor inhoud. Controleer wat je leest en houd de vakfiche als leidraad.^[4]